‘N TYD VIR ALLES

‘N TYD VIR ALLES

Ek wou darem in Rotterdam op die water ook kom. Dit was ‘n bewolkte, reënerige dag en net reg vir ‘n “havenrondvaart” op die Marco Polo in een van die grootste hawens ter wêreld.

Ons het sommer hawe toe gestap en ek kon my weer eens verlustig in die avontuurlike argitektuur van hierdie besondere stad waarvan ‘n baie groot gedeelte tydens die Tweede Wêreldoorlog verwoes is.

Toe reën ons later van die buitedek af binnetoe dryf, was foto’s deur die reënspatsels op die vensters nie so maklik nie. Die vars appelgebak en ‘n warm Douwe Egberts-koffetjie het egter meer as opgemaak daarvoor.

Ons weet mos nou al van die vroegste tye af dat daar vir alles op aarde ‘n tyd is; en so breek ons tyd vir huiswaarts keer ook aan.

Die pad terug deur drie van die vier lande tot in Calais verloop nie sonder voorval nie na ‘n amperse onderonsie met ‘n groot vragmotor wat sy eie padreëls volg. Maar alles is mos goed wat goed eindig en ons ry vir oulaas, ongeskonde, aan die regterkant van die pad op die veerboot by Calais.

Engeland, huis, hier kom ons.

DSCN3383 (2)DSCN3389 (2)DSCN3391 (2)DSCN3396 (2)DSCN3401 (2)DSCN3403 (2)

MARCO POLO 1DSCN3408 (2)DSCN3410 (2)DSCN3451 (2)IMG_20190805_141329 (2)IMG_20190805_141401 (2)

 

Advertisements

VAREND CORSO WESTLAND

VAREND CORSO WESTLAND

Ons tydsberekening met ons besoek aan Delft was perfek, want ‘n besondere jaarlikse gebeurtenis het daardie dag plaasgevind – die “Varend Corso Westland”. Elke jaar in Augustus vaar ‘n lang optog van vrolik-versierde vlotte op die kanaal.

Die drywende blommeparade is ‘n unieke skouspel waarin meer as 40 bote versier is met blomme, ander plante asook groente en vrugte.

Elke boot het ‘n eie tema en musikante met pragtige kostuums op die bote skep ‘n karnaval-atmosfeer en verleen verdere kleur aan die skouspel.  Die parade word oor drie dae gehou en gaan deur plekke soos Den Haag, Delft en Vlaardingen. Die afgelope parade was die  22ste jaar wat dit aangebied is.

Laat my foto’s verder praat!

DSCN3535 (2)

DSCN3526 (2)DSCN3574 (2)DSCN3602 (2)

DSCN3621 (2)

DIE WENVLOT

DSCN3636 (2)DSCN3666 (2)DSCN3682 (2)DSCN3692 (2)DSCN3694 (2)DSCN3709 (2)DSCN3732 (2)DSCN3811 (2)

DSCN3813 (2)

SO ‘N NAAM TREK ‘N SUID-AFRIKANER SE AANDAG

DSCN3848 (2)

JUNGLE BOOK

DSCN3884 (2)DSCN3926 (2)DSCN3953 (2)

DSCN3981 (2)

GEFASSINEERD

DSCN3995 (2)DSCN4006 (2)DSCN4053 (2)DSCN4065 (2)DSCN4074 (2)DSCN4078 (2)DSCN4135 (2)DSCN4143 (2)DSCN4156 (2)DSCN4238 (2)DSCN4268 (2)DSCN4368 (2)

DSCN4362 (2)

 

DELFT

DELFT

Delft was ‘n grootse belewenis!

‘n Kort rit per trein (nogal een van daardie dubbeldekkertreine!) het ons van Rotterdam na Delft geneem.

Delft is natuurlik wêreldbekend vir Delfts blauw, daardie beroemde blou-en-wit erdeware. Minder bekend, is die ontploffing wat die grootste gedeelte van die stad in 1654 verwoes het. Meer as 100 mense is dood en duisende beseer toe 30 ton buskruit in ‘n opslagplek ontplof het. Die enigste rede vir die relatiewe lae dodetal is die feit dat baie van die inwoners twee feeste in naburige dorpe bygewoon het.

Die stad het 9 suster-stede waarvan Pretoria in Suid-Afrika een is.

Ons tydsberekening was uitstekend, want tydens ons besoek het ‘n groot jaarlikse gebeurtenis ook daar plaasgevind. Meer daaroor volgende keer.

DSCN4394 (2)

DSCN4408

LET OP DIE DUBBELDEKKERTREIN

DSCN3456 (2)DSCN3461 (2)DSCN3468 (2)DSCN3469 (2)DSCN3471 (2)DSCN3474 (2)DSCN3478 (2)DSCN3488DSCN3496 (2)DSCN3520

IMG_20190804_135610 (2)

WAT ‘N LEKKER (BELGIESE) BIER MET ‘N INTERESSANTE GESKIEDENIS (DIE NAAM BETEKEN “SUDDEN DEATH”)

DSCN4378 (2)

DSCN4375 (2)

SO BEKEND GELYK, DAT EK NET NET MOES AFNEEM

DSCN4372 (2)

IETS WAT MY OPGEVAL HET IN NEDERLAND, IS DAT DIE MEESTE FIETSE DOODGEWONE “OUTYDSE” FIETSE IS EN DAT DIE MENSE MET DOODGEWONE KLERE (SONDER VALHELMS) RY. NET SOOS ONS, DESTYDS, TOE EK NOG ‘N KIND WAS.

 

ROTTERDAM – RONDLOOP EN DIE MARKTHAL

ROTTERDAM

RONDLOOP EN DIE MARKTHAL

Saterdagoggend het ons ‘n stukkie van Rotterdam te voet gaan verken. Ek moes weer ‘n draai by die Markthal, wat ek die eerste aand gesien het, maak.

The Markthal is ‘n enorme marksaal met ‘n boog  woonstelle en kantore bo-oor. Die gebou is in Oktober 2014 geopen. Behalwe vir die groot marksaal, bevat die kompleks 228 woonstelle, 4600 vierkante meter kleinhandelruimte, restourante om van te kies en keur en ‘n ondergrondse parkeergarage met 4 verdiepings waar  meer as 1200 motors kan parkeer.

‘n Tydjie gelede het ek vertel van die interessante vrugte wat ek al hier in Europa teëgekom het. En sowaar, by ‘n vrugtestal daar in die Markthal loop ek toe weer ‘n klompie vreemde vrugte raak (en andere wat nou al aan my bekend is).

Ons tyd was beperk en ek moes behoorlik uit die saal gesleep word sodat ons verder kon verken. Daar sal hopelik ‘n volgende geleentheid wees.

DSCN3170

MARKTHAL IN DIE AAND

DSCN3344 (2)

DSCN3362 (2)

DIE BESIGE MARKSAAL VAN MARKTHAL BEDAGS

DSCN3364 (2)DSCN3365 (2)DSCN3367 (2)DSCN3370 (2)

IMG_20190803_162952

VAN BO NA ONDER: SLANGVRUG, MANGSTEEN, FEJOA, BOOMTAMATIE EN PITAYA (‘N TIPE GEEL DRAGON FRUIT – HEERLIK!)

IMG_20190803_162957 (2)

SLANGVRUG WAT VAN ‘N PALM AF KOM. Die vrug is min of meer so groot soos ‘n vy en die tekstuur is baie soos dié van ‘n kokosneut.

DSCN3374 (2)DSCN3376 (2)

VOLGENDE KEER: DELFT

KINDERDIJK

KINDERDIJK

ROTTERDAM: DAG 1

Ná ‘n stewige ontbyt, voorberei deur my prinses  (ook bekend as Melissa, my dogter) in haar kasteel, het ons die pad (aan die regterkant!) Kinderdijk toe toe geneem. Dit was ‘n trietsige, reënerige dag – nie ideaal vir foto’s nie.

Kinderdijk is ‘n dorpie in die distrik Molenlanden, in die Suid-Hollandse provinsie van Nederland – so 15km oos van Rotterdam.

Dit was vir ons heel treffend om uit die bloute ‘n kat in die veld daar teë te kom – veral nadat ons die volgende inligting bekom het.

Tydens die Saint Elizabeth-vloed van 1421 het die Grote Hollandse Waard oorstroom . Die Alblasserwaard-polder is egter nie oorstroom nie. Daar word vertel dat, toe die verwoestende storm bedaar het, ‘n dorpenaar na die dyk tussen hierdie twee gebiede gegaan het om te kyk wat gered kan word. In die verte sien hy ‘n houtwiegie op die water dryf. Soos hy nader beweeg, bemerk hy beweging in die wiegie en by nadere ondersoek sien hy  ‘n kat wat probeer om die wiegie in die golwende water te balanseer deur heen en weer te beweeg  sodat water nie in die die wiegie kon kom nie. Toe die dorpenaar uiteindelik by wiegie kom, sien hy dat ‘n baba rustig daarin slaap – ongeskonde en droog. Die kat het die wieg gebalanseer en drywend gehou.

Hierdie legende is in Engels gepubliseer as “The Cat and the Cradle”.

Die dorpie is in die Alblasserwaard-polder by die samevloeiing van die Lek- en Noordrivier. Ongeveer 1740 is ‘n network van 19 windmeulens gebou om die polder te dreineer. Hierdie groep meulens is die grootste konsentrasie van ou windmeulens in Nederland. Die windmeulens van Kinderdijk is een van Nederland  se bekendste toeriste-attraksies  en sedert 1997 ‘n wêrelderfenisgebied van UNESCO.

 

DSCN3225 (3)DSCN3241 (2)DSCN3247 (2)DSCN3257 (2)DSCN3282 (2)DSCN3287 (2)DSCN3291 (2)DSCN3293 (2)DSCN3297 (2)DSCN3306 (2)DSCN3314 (2)DSCN3317 (2)DSCN3338 (2)

UIT: DIE HUISGENOOT, 21 SEPTEMBER 1934 (No.4)

4 : MOENIE AAN ONS AFRIKANERS RAAK NIE!

Kom ons beweeg eers bietjie weg van die advertensies af.

Hierdie uitgawe van die Huisgenoot, onder redaksie van J. M. H. Viljoen het verskyn ʼn jaar nadat die eerste vertaling van die Bybel in Afrikaans verskyn het. Die redaksie was hewig ontsteld oor ʼn brief wat ʼn Hollandse Afrikaner oor Afrikaners aan ʼn Nederlandse blad, De Standaard, geskryf het en wou die saak eers daar laat. Maar is “daartoe verplig” om die saak verder te voer toe daar al hoe meer klagtes van ontevrede lesers begin instroom het.

Die verontwaardiging is aangevuur deurdat “De Standaard die orgaan van die Geref. Kerke in Nederland is – dus van ʼn groep van wie ʼn mens eerder simpatieke houding teenoor die Afrikaner sou verwag as die teendeel”.

Nou wat skryf hierdie Hollandse Afrikaner toe wat die volk so omkrap? Kom ons kyk.

“Die beskuldigings teen die Afrikaners kan as volg saamgevat word: Hulle hou nie veel van die Hollanders nie en sal hulle by die eerste die beste geleentheid uitsmyt. Die geestelike lewe van die Afrikaner is oppervlakkig; almal speel kaart, dans, drink, en Sondag is ʼn uitgangsdag. Die sedelike lewe staan op ʼn laer pyl as in Nederland. ʼn Verlowing vind net voor die huwelik plaas, maar voor die tyd kan enige jong man by ʼn meisie kom kuier ‘en bij een kaars tot ‘s nachts drie uur opzitten… De gevolgen blijven niet uit…’ Hieroor wei die Hollander breed uit, terwyl hy ook melding maak van ʼn “naaktkamp” wat naby Johannesburg opgerig is.”

De Standaard haal ook blykbaar koerantuitknipsels, wat die Hollander aan sy brief geheg het, aan en maak ondermeer melding van “mense wat beswaar maak teen die vertaling van die Bybel in Afrikaans”.

My maskas!

Die Huisgenoot voel toe dat die saak nie daar gelaat kan word nie en kap ter verdediging van die Afrikaners terug.

Hulle erken tog:  “Dat daar by ʼn paar van die ouer mense beswaar was teen die oorsetting van die Bybel in Afrikaans , spreek vanself. Maar wat nie genoem word nie, is dat daar gedurende die afgelope twaalf maande sowat 250 000 Afrikaanse Bybels deur die drukkers afgelewer is, en byna almal verkoop is.”

Verder erken hulle ook dat “…die Hollander haat, waarvan die korrespondent melding maak, het op een tydstip wel in Transvaal bestaan. Dit was te wyte aan die feit dat dat die Hollanders uit hoofde van hul beter geleerdheid, feitlik ʼn monopolie van al die vernaamste betrekkings in die staatsdiens gehad het. Baie van hulle wou van die Suid-Afrikaanse Republiek “ (nogal!) “…’n klein Holland maak en het neergesien op die ou baanbrekers. Dit spreek vanself dat daar in sulke omstandighede wrywing moes ontstaan.

En wat van die ander beskuldigings? Die Huisgenoot verdedig (ook maar nie baie oortuigend nie!) hulle lesers:

“ Daar bestaan byvoorbeeld ʼn vereniging” (klink darem beter as ‘n naaktkamp”) “… in Johannesburg wat die s.g. naakt-kultuur” (weer eens beter) “… beoefen, maar ons betwyfel dit sterk of ʼn enkele Afrikaner lid daarvan is.” (NOOOOIT!!) “Hier word wel gedrink, kaart gespeel en gedans, maar onder die Afrikaners seker minder as onder enige ander rassegroep in die land” (Maar natuurlik! Wonder nou net hoe weet hulle dat daar wel gedrink en ander sondes gepleeg word?).

Verder: “ ’n Neiging tot oppervlakkigheid is daar seker, maar waar word dit nie vandag in hierdie dae van na-oorlogse verwildering en vervlakking van die geestelike lewe aangetref nie? Dat ʼn aantal Suid-Afrikaanse geleerdes egter tydens die onlangse wêreldkonferensie van onderwysdeskundiges in Suid-Afrika op gelyke voet kon optree met die afgevaardigdes van oorsee, skyn te bewys dat ons, ondanks ons oordrewe sportliefde en ʼn klimaat wat nie juis bevorderlik is vir ernstige studie nie, nie so oppervlakkig is as wat sommige mense meen nie”.

Ai man, wens ek het hierdie artikel destyds gehad sodat ek vir my ma kon wys dat ons klimaat nie juis bevorderlik vir ernstige studie is nie. My pleidooie het op dowe oor geval toe ek haar bly vertel het, daardie somer van my matriekeindeksamen, dat dit hopeloos te warm is om agter die boeke te sit.