‘N TYD VIR ALLES

‘N TYD VIR ALLES

Ek wou darem in Rotterdam op die water ook kom. Dit was ‘n bewolkte, reënerige dag en net reg vir ‘n “havenrondvaart” op die Marco Polo in een van die grootste hawens ter wêreld.

Ons het sommer hawe toe gestap en ek kon my weer eens verlustig in die avontuurlike argitektuur van hierdie besondere stad waarvan ‘n baie groot gedeelte tydens die Tweede Wêreldoorlog verwoes is.

Toe reën ons later van die buitedek af binnetoe dryf, was foto’s deur die reënspatsels op die vensters nie so maklik nie. Die vars appelgebak en ‘n warm Douwe Egberts-koffetjie het egter meer as opgemaak daarvoor.

Ons weet mos nou al van die vroegste tye af dat daar vir alles op aarde ‘n tyd is; en so breek ons tyd vir huiswaarts keer ook aan.

Die pad terug deur drie van die vier lande tot in Calais verloop nie sonder voorval nie na ‘n amperse onderonsie met ‘n groot vragmotor wat sy eie padreëls volg. Maar alles is mos goed wat goed eindig en ons ry vir oulaas, ongeskonde, aan die regterkant van die pad op die veerboot by Calais.

Engeland, huis, hier kom ons.

DSCN3383 (2)DSCN3389 (2)DSCN3391 (2)DSCN3396 (2)DSCN3401 (2)DSCN3403 (2)

MARCO POLO 1DSCN3408 (2)DSCN3410 (2)DSCN3451 (2)IMG_20190805_141329 (2)IMG_20190805_141401 (2)

 

Advertisements

VAREND CORSO WESTLAND

VAREND CORSO WESTLAND

Ons tydsberekening met ons besoek aan Delft was perfek, want ‘n besondere jaarlikse gebeurtenis het daardie dag plaasgevind – die “Varend Corso Westland”. Elke jaar in Augustus vaar ‘n lang optog van vrolik-versierde vlotte op die kanaal.

Die drywende blommeparade is ‘n unieke skouspel waarin meer as 40 bote versier is met blomme, ander plante asook groente en vrugte.

Elke boot het ‘n eie tema en musikante met pragtige kostuums op die bote skep ‘n karnaval-atmosfeer en verleen verdere kleur aan die skouspel.  Die parade word oor drie dae gehou en gaan deur plekke soos Den Haag, Delft en Vlaardingen. Die afgelope parade was die  22ste jaar wat dit aangebied is.

Laat my foto’s verder praat!

DSCN3535 (2)

DSCN3526 (2)DSCN3574 (2)DSCN3602 (2)

DSCN3621 (2)

DIE WENVLOT

DSCN3636 (2)DSCN3666 (2)DSCN3682 (2)DSCN3692 (2)DSCN3694 (2)DSCN3709 (2)DSCN3732 (2)DSCN3811 (2)

DSCN3813 (2)

SO ‘N NAAM TREK ‘N SUID-AFRIKANER SE AANDAG

DSCN3848 (2)

JUNGLE BOOK

DSCN3884 (2)DSCN3926 (2)DSCN3953 (2)

DSCN3981 (2)

GEFASSINEERD

DSCN3995 (2)DSCN4006 (2)DSCN4053 (2)DSCN4065 (2)DSCN4074 (2)DSCN4078 (2)DSCN4135 (2)DSCN4143 (2)DSCN4156 (2)DSCN4238 (2)DSCN4268 (2)DSCN4368 (2)

DSCN4362 (2)

 

DELFT

DELFT

Delft was ‘n grootse belewenis!

‘n Kort rit per trein (nogal een van daardie dubbeldekkertreine!) het ons van Rotterdam na Delft geneem.

Delft is natuurlik wêreldbekend vir Delfts blauw, daardie beroemde blou-en-wit erdeware. Minder bekend, is die ontploffing wat die grootste gedeelte van die stad in 1654 verwoes het. Meer as 100 mense is dood en duisende beseer toe 30 ton buskruit in ‘n opslagplek ontplof het. Die enigste rede vir die relatiewe lae dodetal is die feit dat baie van die inwoners twee feeste in naburige dorpe bygewoon het.

Die stad het 9 suster-stede waarvan Pretoria in Suid-Afrika een is.

Ons tydsberekening was uitstekend, want tydens ons besoek het ‘n groot jaarlikse gebeurtenis ook daar plaasgevind. Meer daaroor volgende keer.

DSCN4394 (2)

DSCN4408

LET OP DIE DUBBELDEKKERTREIN

DSCN3456 (2)DSCN3461 (2)DSCN3468 (2)DSCN3469 (2)DSCN3471 (2)DSCN3474 (2)DSCN3478 (2)DSCN3488DSCN3496 (2)DSCN3520

IMG_20190804_135610 (2)

WAT ‘N LEKKER (BELGIESE) BIER MET ‘N INTERESSANTE GESKIEDENIS (DIE NAAM BETEKEN “SUDDEN DEATH”)

DSCN4378 (2)

DSCN4375 (2)

SO BEKEND GELYK, DAT EK NET NET MOES AFNEEM

DSCN4372 (2)

IETS WAT MY OPGEVAL HET IN NEDERLAND, IS DAT DIE MEESTE FIETSE DOODGEWONE “OUTYDSE” FIETSE IS EN DAT DIE MENSE MET DOODGEWONE KLERE (SONDER VALHELMS) RY. NET SOOS ONS, DESTYDS, TOE EK NOG ‘N KIND WAS.

 

ROTTERDAM – RONDLOOP EN DIE MARKTHAL

ROTTERDAM

RONDLOOP EN DIE MARKTHAL

Saterdagoggend het ons ‘n stukkie van Rotterdam te voet gaan verken. Ek moes weer ‘n draai by die Markthal, wat ek die eerste aand gesien het, maak.

The Markthal is ‘n enorme marksaal met ‘n boog  woonstelle en kantore bo-oor. Die gebou is in Oktober 2014 geopen. Behalwe vir die groot marksaal, bevat die kompleks 228 woonstelle, 4600 vierkante meter kleinhandelruimte, restourante om van te kies en keur en ‘n ondergrondse parkeergarage met 4 verdiepings waar  meer as 1200 motors kan parkeer.

‘n Tydjie gelede het ek vertel van die interessante vrugte wat ek al hier in Europa teëgekom het. En sowaar, by ‘n vrugtestal daar in die Markthal loop ek toe weer ‘n klompie vreemde vrugte raak (en andere wat nou al aan my bekend is).

Ons tyd was beperk en ek moes behoorlik uit die saal gesleep word sodat ons verder kon verken. Daar sal hopelik ‘n volgende geleentheid wees.

DSCN3170

MARKTHAL IN DIE AAND

DSCN3344 (2)

DSCN3362 (2)

DIE BESIGE MARKSAAL VAN MARKTHAL BEDAGS

DSCN3364 (2)DSCN3365 (2)DSCN3367 (2)DSCN3370 (2)

IMG_20190803_162952

VAN BO NA ONDER: SLANGVRUG, MANGSTEEN, FEJOA, BOOMTAMATIE EN PITAYA (‘N TIPE GEEL DRAGON FRUIT – HEERLIK!)

IMG_20190803_162957 (2)

SLANGVRUG WAT VAN ‘N PALM AF KOM. Die vrug is min of meer so groot soos ‘n vy en die tekstuur is baie soos dié van ‘n kokosneut.

DSCN3374 (2)DSCN3376 (2)

VOLGENDE KEER: DELFT

KINDERDIJK

KINDERDIJK

ROTTERDAM: DAG 1

Ná ‘n stewige ontbyt, voorberei deur my prinses  (ook bekend as Melissa, my dogter) in haar kasteel, het ons die pad (aan die regterkant!) Kinderdijk toe toe geneem. Dit was ‘n trietsige, reënerige dag – nie ideaal vir foto’s nie.

Kinderdijk is ‘n dorpie in die distrik Molenlanden, in die Suid-Hollandse provinsie van Nederland – so 15km oos van Rotterdam.

Dit was vir ons heel treffend om uit die bloute ‘n kat in die veld daar teë te kom – veral nadat ons die volgende inligting bekom het.

Tydens die Saint Elizabeth-vloed van 1421 het die Grote Hollandse Waard oorstroom . Die Alblasserwaard-polder is egter nie oorstroom nie. Daar word vertel dat, toe die verwoestende storm bedaar het, ‘n dorpenaar na die dyk tussen hierdie twee gebiede gegaan het om te kyk wat gered kan word. In die verte sien hy ‘n houtwiegie op die water dryf. Soos hy nader beweeg, bemerk hy beweging in die wiegie en by nadere ondersoek sien hy  ‘n kat wat probeer om die wiegie in die golwende water te balanseer deur heen en weer te beweeg  sodat water nie in die die wiegie kon kom nie. Toe die dorpenaar uiteindelik by wiegie kom, sien hy dat ‘n baba rustig daarin slaap – ongeskonde en droog. Die kat het die wieg gebalanseer en drywend gehou.

Hierdie legende is in Engels gepubliseer as “The Cat and the Cradle”.

Die dorpie is in die Alblasserwaard-polder by die samevloeiing van die Lek- en Noordrivier. Ongeveer 1740 is ‘n network van 19 windmeulens gebou om die polder te dreineer. Hierdie groep meulens is die grootste konsentrasie van ou windmeulens in Nederland. Die windmeulens van Kinderdijk is een van Nederland  se bekendste toeriste-attraksies  en sedert 1997 ‘n wêrelderfenisgebied van UNESCO.

 

DSCN3225 (3)DSCN3241 (2)DSCN3247 (2)DSCN3257 (2)DSCN3282 (2)DSCN3287 (2)DSCN3291 (2)DSCN3293 (2)DSCN3297 (2)DSCN3306 (2)DSCN3314 (2)DSCN3317 (2)DSCN3338 (2)

APPELKOOS EN JULUKA

APPELKOOS EN JULUKA

Die eerste keer toe ek hom gesien en sy naam gevra het, het hy met daardie ondeunde oë van hom geglimlag en gesê: “Appelkoos, Meneer”.

Hoekom juis Appelkoos, weet ek nie; dalk was dit die eerste oulike Afrikaanse woord wat in sy kop gekom het. Hoe dit ook al sy, ek was die enigste een wat hom Appelkoos genoem het. Al die ander het hom as Johannes geken – die bode waar ek lank gelede gewerk het. (My pa se naam was, terloops, Koos en my ma het graag vertel hoe ek as kleuter – dalk uit respek? – nie die betrokke vrug appelkoos wou noem nie, maar altyd van ‘n appelpappa gepraat het.)

‘n Baie besondere verhouding en ongewone vriendskap het tussen my en Appelkoos ontstaan. Mense kom en gaan mos in en uit ons lewens. Die meeste mense se herinneringe vervaag of raak totaal vergete. Daar is egter mense wat onuitwisbare spore deur jou hart trap. Appelkoos,  met sy skerp humorsin, was een van hulle. Ons kon lekker lag, oor alles.

So sit ons eendag en gesels toe hy my vra of ek “darrie lied van die oriebama ken”.

“Oriebama?” vra ek.

“Ja,” antwoord hy en val weg met: “Daaaar kom ooriebama, die ooriebama hy kom oorie see…”

Ek lag.

Hy vra: “Jy ken hom? Watse deng is darrie ooriebama?”

“Dis Alibama,” antwoord ek hom. “Daar kom die Alibama. Dis ‘n skip”.

“Ôô, ‘n skip.”

“Ja, dit was ‘n skip, eintlik die Alabama, daar van Amerika af. Lank terug.”

Ek kan tot vandag toe nie die lied se woorde reg sing nie.

“Daar kom ooriebama…”

Kleinsus het destyds met ‘n outjie, Danny, uitgegaan. Danny was ‘n uitstekende sokkerspeler en het vir Bloemfontein Celtic gespeel. Hy het Suid-Afrika ook op die Makkabese Spele in Israel verteenwoordig en was baie gewild onder die swart sokkerondersteuners. Elke keer wanneer Danny aan die bal geraak het, het “Juluuuuka” deur die stadion gedreun. Selfs in sportberigte is daar na Danny in aanhalingstekens as “Juluka” verwys. Ek was nuuskierig oor hierdie naam, aangesien ek nog nie kennis geneem het van die nuwe sanger met sy groep wat op die toneel verskyn het nie. Bloemfontein se swart bevolking het egter kennis geneem van die wit outjie wat brûe tussen kultuurgroepe bou.

Dit was dan ook die einste Appelkoos wat my kon antwoord toe ek eendag in die kar, op pad sokker toe, vir hom vra hoekom hulle vir Danny Juluka noem. Daardie Maandag toe bring hy vir my ‘n foto van Johnny Clegg saam met sy groep, Juluka.

Met hul eenderse haarstyle kon ek duidelik die ooreenkoms tussen Johnny en Danny sien. En ek het kennis van Johnny Clegg geneem.

Die afgelope week, met Johnny se dood, toe dink ek weer aan Appelkoos.

Ek wonder of hy my ook nog onthou.

Daaaar kom ooriebama …

SENTIMENT IS ‘N MOEILIKE DING

SENTIMENT IS ‘N MOEILIKE DING

Van my kleintyd af is ek maar sentimenteel oor goete. Ek het nou nog ‘n klompie bendebriefies en die geheime skrifkode van my en Willie se bende uit ons laerskooldae. Die Perderuiters – al het ons nie perde gehad nie. Ons wou Die Kavaliers gewees het – na aanleiding van destydse rolprent – maar ‘n ander bende het ons voorgespring.

‘n Mens dra swaar aan hierdie sentimentaliteit, veral as jou ander helfte nie dieselfde as jy oor dinge voel nie. Die huis moet nie ge-clutter wees nie, waarmee ek saamstem. My saamstem skop veral in wanneer die vertrekke skoongemaak en afgestof moet word.

Op die grens, terwyl ons op patrollie in die bos was, het ek eendag  tydens ‘n ruskans iets skerps gesoek om ‘n gat in my webbing se bandjie te steek. My ou maat, Doepie, sien toe ‘n geroeste spyker raak en gee dit vir my aan. Die spyker maak die gat toe perfek en ek bêre hom ingedagte in my sak toe ons opstaan om verder te stap. Twee  dae later tref ‘n stuk skrapnel vir Doepie in die bors. Die medic ruk Doepie se flenterhemp oop in ‘n poging om die bloeding te stop, maar ons makker sterf voor ons oë. Toe hy weggedra word, bly twee van sy hempsknope in die sand agter.

Dae later ontdek ek die weer die spyker en die twee knope – wat ek (natuurlik) opgetel en in my sak gesit het, daardie noodlottige dag.

Terug by die huis word die spyker en twee knope in my kas gehou, in ‘n asbakkie wat ek saam met ‘n bierbeker as verjaarsdaggeskenk by my troepe op Ondangwa gekry het. Die stelletjie het saamgetrek nadat ek getroud is – niemand het geweet van die waarde wat ek daaraan heg nie. Een Saterdag terwyl ek by die rugby was, het vroulief besluit dit is tyd vir opruim. Daardie aand, toe ek my kasdeur oopmaak, is die asbakkie leeg.

“Dit was net twee ou knope en ‘n geroeste spyker!” was haar verweer.

Verlede maand in Suid-Afrika moes ons stoor leeggemaak word. Na byna 17 jaar in die buiteland lyk dit nie of ons daardie goed meer gaan gebruik nie. Ons het buitendien alles wat ons in Engeland nodig het, reeds gekoop. Pakplek in die heelwat kleiner huise is ‘n luukse, dus moes daar van die meeste van die goed ontslae geraak word. Die familie kom neem wat hulle kan gebruik en Helpende Hand kom ry die res weg. Dit is nou nadat ons ‘n paar sentimentele goedjies eenkant gehou het.

Kom ek toe af op twee items wat my baie ver terugneem.

Destyds was daar ‘n tienertydskrif wat ek graag gelees het. Patrys. Die tydskrif het ook ‘n klub gehad, die Patrys-speurderklub – so reg in elke skoolseun se kraal. Ek was ‘n Patrys-speurder met lidmaatskapkaart en al. “Gemagtig tot samewerking met die S.A.P.” – so staan dit op my kaart. Ek het soos James Bond gevoel die dag toe ek my kaart ontvang het en was heeltyd op die uitkyk vir iets waarmee ek die Suid-Afrikaanse Polisie mee kon “help”. Ek hoef toe egter nie lank vir die geleentheid te gewag het nie.cof

Ek was dertien toe daar vir die soveelste keer by ons ingebreek word. Ek sien vir ta oor die heining spring toe ons in die oprit stop. Ma wou nog keer, maar ek is agter die man oor die heining aan en jaag hom deur ons woonbuurt se strate. Ek was fikser as hy en kort voor lank duik ek hom soos ons in rugby geleer is.

Die polisie was so beïndruk, dat ek na ‘n seremonie by Parkwegpolisiestasie in Bloemfontein genooi is. Daar is ek toe deur ‘n baie belangrike polisieman geprys en bedank vir my “dapperheid” en het selfs ‘n beloning – ‘n volle R20 gekry. So in ‘n bruin amptelike koevert met ‘n brief in. 

KOERANT

Met my R20 het ek by die OK Bazaars vir my ‘n grênd Timex horlosie gekoop. Die horlosie het talle bandjies oorleef in sy omswerwinge saam met my – skoolvakansies op die plaas, my matriekeksamen, my dienspligjare en tye op die grens om enkeles te noem. Kort nadat ek begin werk het, het my getroue metgesel ‘n welverdiende rus gekry toe hy met ‘n spoggerige digitale horlosie vervang is. Een met ‘n liggie wat aangaan wanneer een van ses knoppies gedruk is. Ek weet nie wat later van hierdie horlosie met die baie knoppies geword het nie.

Maar, terwyl ek die stoor leegmaak, kom ek op ou Timex af – nog met sy laaste bandjie wat ek op die grens gedra het. Ek wen hom op en maak hom om my pols vas. Vir die hele drie weke wat ons in Suid-Afrika gekuier het, het daardie horlosie nie ‘n enkele minuut van die regte tyd afgewyk nie.

My speurderkaart en Timex is nou in Engeland.

Jaaa, noem my maar ‘n sentimentele ou man …

cof