MONOCHROOM REËNBOOG TE KOOP

Nee, ek verkoop nie ‘n reënboog nie! Ek reageer net op talle versoeke van mense wat navraag doen oor waar die boek gekoop kan word.

INTERNASIONAAL: Beskikbaar as e-boek en slapband by Amazon, Smashwords en Createspace

SUID-AFRIKA: Doen navraag by enige boekhandel en vra dat die boek bestel word as dit nie in voorraad is nie. Dit is tans beskikbaar by Protea en Exclusive Books. Ook as e-boek beskikbaar by Kwarts Uitgewers (onthou om die deelteken op Reënboog te sit of tik net Monochroom) en (binnekort) by On the Dot en Takealot (Kalahari.com).


KONTAK DESIRÉ HURST AS JY NIE REGKOM NIE. Sy kan vir jou ‘n boek na ‘n adres in Suid-Afrika pos (R200 insluitend posgeld). Sel: 082 871 8028. Tel: (012) 345-5541. E-pos: mikedes@mweb.co.za

 
Ek kan ook gekontak word by: fourieaj@hotmail.com11226051_10206786952410922_759259504811044360_n

Advertisements

OM AFRIKAANS OP ‘N ENGELSE TAALKONGRES RAAK TE LOOP!

OM AFRIKAANS OP ‘N ENGELSE TAALKONGRES RAAK TE LOOP!

LANGUAGE 4

Die afgelope naweek het ek toe mos die voorreg gehad om ‘n “Language Show” hier in die Engelse hoofstad by te woon. Ek het nie werklik geweet wat om te verwag en het meer uit nuuskierigheid gegaan en om my belangstelling in tale, en meer spesifiek die geskrewe taal (lees, veral, Afrikaans) te voed. Ja, ek het besef dat die kanse maar skraal is om Afrikaans op so ‘n internasionale kongres in die hartjie van Londen raak te loop, maar het tog die geleentheid om die verskeidenheid tale en kulture te beleef, aangegryp.

Vrydagmiddag is ek en vroulief toe per trein Londen toe – ek vir die kongres en sy om bietjie ma-dogter-tyd met onse prinses, wat in die middel van hierdie kosmopolitiese stad woon, te spandeer.

By die Business Design Centre in Islington, word ek deur ‘n verskeidenheid aksente verwelkom.

LANGUAGE 6

Stalletjies laat my proe aan eksotiese lekkernye van wydverspreide wêrelddele en ander laat my besef hoe agter ek geraak het met kennis oor langafstandonderrig.  Die nuutste tegnologie en elektroniese hulpmiddels en toepassings is verstommend. Kort lesings word aangebied deur mense van verskillende lande om te vertel van hulle taal en die metode van onderrig in hulle lande. Die loopbaanmoontlikhede van taalvaardige mense word ook bemark.

Ek soek vir Afrikaans, maar kry dit nêrens nie. Weet hulle dan nie in Suid-Afrika van hierdie enorme geleentheid om die wêreld van ons pragtige taal te vertel nie? Ek weet daar is wêreldwye belangstelling in Afrikaans. En daar word dit toe bevestig!

By die Universiteit van Cambridge (nogal!) se stalletjie val die alfabetiese lys tale my oog. Heel boaan pryk dit. Afrikaans!

Ek gesels met die mense wat my vertel dat die belangstelling in Afrikaans inderdaad so groot is, dat dit vir hulle ekonomies lonend is om die kursus aan te bied. Die kursus is vir leerlinge oor die wêreld heen wat Afrikaans as deel van die IGCSE-kurrikulum wil neem. Dit is die internasionale kursus wat by Britse skole, maar ook as deel van ‘n tuisonderrigleerplan, wêreldwyd aangebied word in meer as 140 lande.

Ek kon egter nie verdere getalle by hulle kry nie, maar was nogtans verstom.

Miskien is dit iets wat Afrikaansdepartemente bietjie oor kan dink …

Om volgende jaar betrokke te raak by hierdie groot geleentheid.

MICHAEL JACKSON EN DIE GRUMPY OU MAN

thriller 1

Kyk, ek moet sommer uit die staanspoor bieg dat ek nog nooit werklik ‘n groot aanhanger van Michael Jackson was nie. So driekwart deur een van sy liedjies, begin daai helium-gevulde stemmetjie my soos ‘n muskiet op ‘n warm somersnag vang. Toegegee, daar is wel van hulle wat ek al endeind geluister het. Toe daar dus die afgelope naweek aangekondig word dat ons Thriller in die Lyric-teater in Londen gaan kyk, was ek nou nie noodwendig in ekstase nie. Maar nou weet ek ook teen hierdie tyd ook al dat ek nog nooit NIE ‘n vertoning in Westend geniet het nie.

Die Lyric het in 1888 geopen en die oomblik toe ons kaartjies aan die plekaanwyser oorhandig word, toe kom klim die atmosfeer van 128 jaar se teaterproduksies in my klere.

Om ‘n lang storie kort te maak … ek is meegesleur op ‘n sensoriese belewenis. Kostuums en musiek het my nostalgies teruggeneem na die 1970’s en 1980’s (en ook later toe popmusiek nie meer so hoog op my prioriteitslys was nie). Die talent was uitstekend. Ek dink daai een ou was selfs beter as die grote MJ homself. Maniertjies en bewegings was perfek tot in die fynste detail. Earth Song het my emosioneel gelaat. Die dansroetine met Dangerous (eintlik al die vertonings) was asemrowend en Billy Jean alleen het die prys van die kaartjies die moeite werd gemaak.

Ja Swaer en nou moet hierdie ouman erken …

Ek het dit geweldig geniet!

LET WEL: Aangesien die neem van foto’s tydens die vertoning verbied word, is geen van die foto’s myne nie – almal op Google geleen.

thriller 5

thriller 4

thriller 3

thriller 2

thriller 6

INGENIEURSPRESTASIE WAT OOR DRIE EEUE STREK

INGENIEURSPRESTASIE WAT OOR DRIE EEUE STREK

(LET WEL: GEEN VAN DIE FOTO’S IS MY EIE NIE)

forth-crossing_2

n Merkwaardige ingenieursprestasie met ‘n historiese verbintenis wat oor drie eeue strek, het die afgelope naweek ‘n hoogtepunt in Skotland bereik. ‘n Derde brug oor die Firth of Forth, wat die M90-snelweg met Lothian en Fyfe verbind, is geopen. Die Queensferry Crossing is een van drie asemrowende konstruksies – elk gebou in drie verskillende eeue.

FORTH TREINBRUG

DIE FORTH TREINBRUG WAT IN 1890 GEOPEN IS

railbridge-450

‘n Jong ingenieur vertel dat sy oupagrootjie aan die eerste brug, die Forth treinburg wat in 1890 geopen is, gewerk het. In 1964 het sy oupa saam met sy medewerkers trots toegekyk hoe hul handewerk, die Forth motorbrug, deur koningin Elizabeth geopen is.

DIE FORTH MOTORBRUG

DIE FORTH MOTORBRUG WAT IN 1964 GEOPEN IS MET DIE FORTH TREINBRUG (1890) IN DIE AGTREGROND

FORTH MOTORBRUG

FORTH MOTORBRUG MET DIE QUEENSFERRY CROSSING IN AANBOU

DIE FORTH MOTORBRUG

DIE FORTH MOTORBRUG MET DIE QUEENFERRY CROSSING IN AANBOU IN DIE AGTERGROND

Die afgelope naweek het hierdie jongman gesien hoe die brug waaraan hy gewerk het, skouspelagtig verlig word in aanloop tot die die groot opening op 4 September – weer deur koningin Elizabeth.

Die brug is 2,7 kilometer lank met drie torings, elk 207 meter hoog.

QUEENSFERRY CROSSING

DIE NUWE QUEENSFERRY CROSSING

QUEENSFERRY CROSSING

QUEENSFERRY CROSSING MET DIE TWEE OUER BRUE IN DIE AGTERGROND

Cy7y_mdXEAARo0v

 

VYF MINUTE OP FACEBOOK OM JOU SELFBEELD OP TE KIKKER

VYF MINUTE OP FACEBOOK OM JOU SELFBEELD OP TE KIKKER

facebook-addiction-2

‘n Navorser aan die Universiteit van Derby, Dr. Zaheer Hussein, het onlangs bevind dat stres ‘n beduidende faktor is hoekom baie mense hulle tot Facebook wend. Die navorsing het egter ook getoon dat jou selfbeeld beduidend hoër kan wees ná ‘n vyf minute Facebook-sessie.

Facebook-gebruikers wat vyf minute gebruik om gou boodskappies te kyk of ‘n vinnige gesprek met vriende het, se selfbeeld het beduidend gestyg.

facebook-friend1-1446270575

Volgens Dr. Hussein kan hierdie verhoogde selfbeeld toegeskryf word aan interaksie met vriende, geselsies, skertsery en positiewe boodskappe wat die gemoed opbeur. Die studie het getoon dat hoe hoër ‘n persoon se stresvlak is, hoe intenser word hul gebruik van Facebook.

Vorige navorsing het ook getoon dat ydelheid ‘n groot insentief vir die gebruik van sosiale media is en dat baie mense afhanklik van die lofprys, aanvaarding en goedkeuring van ander mense is.

Daar word ook gewaarsku teen die verslawing aan sosiale media en daar is gevind dat baie mense vyf ure of selfs meer per dag op Facebook spandeer.

FB-image

Wanneer ek soggens my rekenaar aanskakel, so met ‘n beker koffie in die hand, gaan ek gou vinnig deur my e-posse en loer wat my vriende op Facebook aangevang het. Vir my is dit, hier in die verre vreemde, ‘n goeie manier om in kontak te bly. Ek het egter onbeperkte internettoegang en om daardie rede bly Facebook heel dikwels sommer oop. ‘n Groot gedeelte van my dagtaak sentreer rondom die rekenaar en ek sal myself dikwels kry dat ek tydens ‘n teebreek of so vinnig loer wat almal doen.

Dit het al byna ‘n gewoonte geraak. Verslawing? Ek dink darem nog nie so nie.

 

‘N MA SE SMART IN MARMER

‘N MA SE SMART IN MARMER

IMG_3301

Klein Robert Manners is dood kort na sy negende verjaarsdag. Lord Haddon, soos hy in 1894 met sy dood bekend was.

MANNERS 3

ROBERT EN SY MA, VIOLET

Gister, terwyl ons deur die Manner-familie se herehuis loop, steek ons in die kapel by ‘n marmerbeeld van Robert vas. So lewensgetrou lê die tenger lyfie daar, dat ons byna op ons tone verby wil sluip. Dis eers wanneer dieper gedelf word, dat die seuntjie dadelik aan die hartsnare kom pluk.

IMG_3298

BEELD VAN DIE ONTSLAPE ROBERT MANNERS

Robert was die oudste seun van Henry Manner, die agste hertog van Rutland en sy vrou, Violet. Hulle het ook twee dogters en ’n jonger seun, John gehad.

Sy dood is tot vandag in omstredenheid gehul. Die amptelike weergawe van sy dood word aangegee as “sudden illness”. Die dag met sy begrafnis, is sy jongste broer weggestuur. Baie mense glo dat klein Robert dood is as gevolg van, wat sy ma, Violet, die hertogin, beskryf het as ’n ongeluk tydens ’n akrobatiese toertjie – en dat sy die jonger John blameer het vir Robert se dood.

Sy graftombe is deur sy ma ontwerp en gemaak. Met baie min ervaring in beeldhoukuns, het sy troos na haar seun se dood gevind in die bemeestering van die kuns en die skepping van die gedenksteen. Die doodsmasker, wat die oggend na sy dood gemaak is, is gebruik om die gesig so lewensgetrou moontlik te maak.

Rondom die gedenksteen staan:

“Robert Charles John Manners, Lord Haddon. Born Aug. 8th 1885, Died Sept. 28th 1894. Eldest son of Henry 8th Duke of Rutland, K.G. and Violet his Wife. For ever wilt thou grieve and he be fair.”

En op die voetstuk:

“Hope of my eyes. Something is broken that we cannot mend. With Grief, Remembrance Pride and Love, I decorate his Memory. Dear, dear little Boy. You give us all perpetual benediction. Entirely designed and modelled by his Mother.”

MANNERS 5

 

SAAI OM TE OES?

SAAI OM TE OES?

STADSAAL10

Woensdagaand, met die foto’s van ’n brandende Bloemfonteinse stadsaal wat soos ’n veldbrand deur die internet versprei is, het iets diep binnekant in my meegegee.

Ons skoolleuse was, SAAI OM TE OES. Die aand met my matriekafskeid, was die tema vir die aand deur ons skoolwapen geïnspireer en die skoolhoof het ʼn aangrypende toespraak gelewer aan die vooraand van ons groep jongmense se volwasse lewens. Sy boodskap was gebaseer op die skoolleuse: Saai om te oes. Wat jy vandag saai, maai jy in die toekoms. Ons matriekafskeid was, ironies genoeg, in die Bloemfonteinse stadsaal.STADSAAL 1

As laerskoolseun het ek baie ure in daardie gebou deurgebring. Dis daar waar kleinsus Elmarie ‘n A-Plus vir voordrag gekry het. Dis ook daar waar ek elke jaar albei my sussies met balletkompetisies gaan ondersteun het, nie altyd noodwendig besonder vrywillig nie. In die hoërskool was dit minder teësinnig, so met die klompie tienerballerinas wat ontluikende hormone op aandag laat spring het (nè Santie?). Een Saterdagaand, egter, het ek en Pa genoeg ballet vir die jaar gesien en besluit toe om eerder inry toe te gaan – net ons twee. ʼn Regte manne-aand met cowboy-fliek, hamburgers, tjips en al.

In daardie saal het ek en Willie, as skoolseuns, talle optredes gaan kyk. Met ons kerkpakke aan, want Pa het gesê as ʼn man in die aand uitgaan, dan trek hy ordentlik aan – en buitendien, dis die stadsaal. Al Debbo, Joe Dolan en nog vele ander. Later jare die Claxons en andere. Die laaste keer wat ek in hierdie besondere saal was, was met ʼn matriekreünie toe jarelange vriendin, Alice en haar kroos die gehoor met hul musiektalent vermaak het.STADSAAL 9

ʼn Onthaal of enige funksie in die stadsaal was ʼn deftige affêre. Daar is vertel dat die dansvloer een van die bestes in land was. STADSAAL 7

 

Destyds, toe die stadsaal net so na die depressiejare gebou is, is kiaat uit Birma en marmer uit Italië vir die afwerking ingevoer. Sandsteen is gebruik vir die buitekant om aan te pas by die ander historiese geboue in President Brandstraat. Die Raadsaal waar die indrukwekkende standbeeld van generaal De Wet op sy perd, Fleur, net so oorkant die stadsaal aandag trek. Die Appèlhof, van waar heelwat internasionale uitsendings van opspraakwekkende hofsake al gebeeldsend is, net so langs die stadsaal.STADSAAL 10

In 1947 is die Britse koninklikes hier onthaal.STADSAAL 8

Nou is daar ‘n uitgebrande ruïne in ‘n spogstraat. ‘n Swartverbrande karkas van goeie herinneringe.STADSAAL 11

Al hierdie dinge flits toe deur my kop toe ek die foto’s van die saal in ligte laaie sien. En daar knak toe iets. Wat dit presies was, weet ek nie. Skielik het ek kwaad geword vir die ewige baklei in Suid-Afrika. Tot in my murg hartseer om te sien hoe so baie dinge wat vir my waarde het, verwoes word.  Siek en sat en moeg om my velkleur te verdedig en heeltyd die ander wang te draai – ter wille van politieke korrektheid, vrede en welwillendheid.

En ek het gewens daardie oproeriges (ek kan ander woorde ook hier gebruik) kon na die toespraak luister wat ons skoolhoof destyds met die matriekafskeid gelewer het.

Saai om te oes.

Want Woensdagaand is daar niks behalwe verwoesting gesaai nie.

Daar kan mos nie ‘n oes wees nie!

(EK WIL BENADRUK DAT GEEN VAN DIE FOTO’S IN HIERDIE ARTIKEL MYNE IS NIE – DIT IS VAN ORAL GELEEN)

KONDENSMELK VIR ‘N KRAALOOG-SEUNTJIE

KONDENSMELK VIR ‘N KRAALOOG-SEUNTJIE

(ALLE FOTO’S SLEGS TER ILLUSTRASIE)

BOSKRAAL

Met dagbreek vertrek ‘n peloton agterop Bedfords uit die basis. ‘n Sein is ontvang dat die groep insurgente met kinders gewaar is. Die Bedfords sal die groep soldate so ongemerk moontlik aflaai naby die plek waar die vlugtende groep laaste gewaar is, want die choppers sal hulle teenwoordigheid met teveel van ‘n gedruis aankondig.BEDFORD

Benecke sit oorkant Abrie. Die atmosfeer is byna soos die dag in die Dak[1]  voor hulle eerste sprong. Dit voel so lank terug. Wat die atmosfeer vandag anders maak, is ‘n vreemde opgewondenheid, byna soos die rit Hartenbos toe vir ‘n langverwagte seevakansie. Die Bedford se seile is af en die oggendson steek. Langs die pad wei donkies en bokke. PB’s[2] steek wonderend vas en staar die voertuie agterna. Groepies stowwerige kinders met verslete klere waai huiwerig met klein handjies vir die soldate. Party is heeltemal kaal.

KRAAL

Daar is geen teken van die insurgente toe hulle by die kraal opdaag nie. Die intelligensie wat ontvang is, is foutief – gedeeltelik, minstens. Die hoofman vertel vir hulle dat die insurgente met die ontvoerde kinders drie dae gelede op ‘n nabygeleë kraal toegeslaan het vir kos en water. Dáárdie kraal se hoofman het besef wat die lot van die groepie verskrikte kinders saam met die insurgente was en het ‘n kind van sý kraal gestuur om alarm te maak. Hiervoor het hy met sy lewe geboet en die kraal is geplunder. ‘n Groep inwoners het na die kraal waar hulle nou is, gevlug. Alles hier is op die oog af vreedsaam.

‘n Seuntjie van so drie of vier jaar oud klou skaambang aan sy ma se been. Groot bruin oë volg wantrouig Abrie se bewegings.OWAMBO KINDERS

Die vrou het net ‘n bont romp aan met ‘n string heldergeel krale om haar nek. ‘n Tipiese poskaartprentjie. Abrie wil die seuntjie en sy ma gerusstel, maar kan nie hulle taal praat nie.

Saam met hulle ratpacks[3] kry die troepe ‘n buisie kosbare kondensmelk. Dit is eintlik vir die tee bedoel, maar Abrie druk syne altyd op die dog biscuits uit. Hy besluit dat hy darem ‘n dag daarsonder kan klaarkom en hou hurkend die buisie na die seuntjie uit. Nie eers onder aanmoediging van sy ma wil die kind dit neem nie. Toe gee Abrie dit vir haar. Met albei hande en ‘n glimlag wat die mooiste wit tande wys, neem sy dit. Op haar voorarm is ‘n vars brandmerk wat begin ontsteek. Abrie roep die mediese ordonnans nader en beduie vir die kralevrou dat die man na haar wond sal omsien.GEE LEKKER

Terwyl hy haar wond behandel, staan twee mans ook nader. Die een, met ‘n blinkgeswelde wang, is tevrede met ‘n handvol pynpille vir sy mondontsteking . Die ander man se linkerhand is af. Morsaf, net bokant die pols en die wond lyk erg septies. Hy is van die nabygeleë kraal. Die dag toe Swapo hulle hoofman vermoor het, wou hy ingryp en was gelukkig om net sy hand te verloor het. Met die wond skoongemaak en verbind, ekstra verbande en medisyne onder die blad vasgeknyp, skud hy eers die medic se hand dankbaar  en draai toe na Abrie. Sy handdruk is innig, sy Afrikaans opreg: “Dankie, my baas.”

Op pad Bedfords toe, draai Abrie om en kyk terug. Die seuntjie staan langs sy ma uitbundig en waai. Sy waai ook en wys weer daardie glimlag.

Abrie waai terug.OWAMBOVROU

Die insurgente het hulle bly ontwyk. Die gevolge sou talle lewens omkeer.

[1] Dakota (Douglas DC-3)

[2] Plaaslike bevolking (dikwels Ovambo’s’)

[3] Rantsoenpakkies met kos wat op patrollies saamgeneem is.

LEES GERUS MEER OOR DIE BOEK: MONOCHROOM REENBOOG

Poster (foto)